سنبله تنها چهره زنانه در منطقة البروج بوده و یکی از قدیمی‌ترین و مشخص‌ترین صورتهای فلکی آسمان است، ضمن اینکه نام تعدادی از خدایان اساطیری مؤنث از جمله ایشتر ، ایزیس (رب النوع مصری) ، دمتر (رب النوع مادشر زمین) ، آتنا (دختر زئوس و متیس) و آرتمیس (خواهر آپولون) را در خود دارد. سنبله یک صورت فلکی عظیم و دومین صورت فلکی در آسمان از نظر بزرگی است. خورشید در عبور سالیانه خود در دایرة البروج ، بیشترین زمان را در این صورت می‌گذراند. تنها ستاره درخشان سنبله ، سماک اعزل است که بطور مشخص و مجزا می‌توان آن را تشخیص داد. زمان رسیدن به نصف النهار 4 خرداد و مساحت آن 1294 درجه مربع است.

آلفای سنبله به نام سماک اعزل در لاتین به معنای خوشه گندم آمده که در دست دوشیزه‌ای است. طیف آن از نوع B1V ، قدر آن 1.0 و فاصله آن 220 سال نوری است.سماک اعزل دارای یک همدم بسیار کم نور است. در داخل این صورت فلکی خوشه کهکشانی سنبله قرار دارد که خوشه وسطی آن ابر خوشه سنبله است و خوسه کهکشانی ما هم که جزء گروه محلی محسوب می‌شود، یکی از اعضای آن است. خوشه سنبله شاید شامل 3000 کهکشان ، در فاصله 50 میلیون سال نوری تا زمین است. برای مشاهده اغلب این کهکشانها نیاز به تلسکوپ متوسط است. درخشانترین آنها M49 به صورت کهکشان بیضوی با قدر 8 و M104 یک کهکشان مارپیچ قدر هشتم است.

دید کلی

هفت ستاره پر نور ، نقش دب اکبر (آب گردان) را پدید می‌آورد، چهار ستاره که کاسه را تشکیل می‌دهند با نامهای دبه ، مراق ، فخذ و مغرز معروفند که همگی اسامی عربی هستند: دبه به معنای خرس است و مراق به معنی گرده ، فخذو مغرز به ترتیب ران و بن دم خرس هستند. ستارگانی که دسته آب گردان را تشکیل می‌دهند به نامهای قائد ، عنان و جون موسومند که باز هم نامهایی عربی به معانی جلودار و بزغاله هستند. معنای دقیق جون هنوز مورد اختلاف است. در نزدیکی عناق ستاره کوچک سها قرار دارد. اعراب این دو ستاره را اسب و سوار می‌نامیدند و از ستاره‌ها برای آزمون دید خوب استفاده می‌کردند.

به ادامه مطلب سر بزنید

ادامه مطلب را چک کنید

دوستانی که مطلب کامل تری نیاز دارن ایمیل خودشون رو بصورت خصوصی در قسمت نظرات اعلام کنن تا براشون بفرستم

سال 140 میلادی: بطلمیوس اهل اسکندریه هیئت بطلمیوسی را نوشت.وی تمام دانش مربوط به دنیای نجوم را در آن رساله به رشته تحریر در آورد.اودقیق ترین فهرست ستاره های زمان خویش را ارائه داد.

سال 1054 میلادی: ستاره شناسان چینی انفجار ابر نواختری را در پیکر فلکی گاو ثبت کردند.سحابی خرچنگ از بقایای آن رویداد است.

سال 1543 میلادی: کوپرنیک با اثبات اینکه زمین و سیارات دیگربه دور خورشید می گردندپایه های ستاره شناسی نوین را بنیان نهاد.

سال 1608 میلادی: مرد هلندی به نام هانس لیپرشی از قابلیت بزرگنمایی عدسی عینک برای ساخت اولین تلسکوپ استفاده کرد.سال بعد گالیله برای دیدن لکه های خورشید و قمر های مشتری و ستاره های راه شیری تلسکوپ ساخت خود را به کار گرفت.

سال 1671 میلادی: تلسکوپ های ابتدایی ، از نوع تلسکوپ های شکستی بودند.در اینسال نیوتن تلسکوپ بازتابی را اختراع کرد.اگرجه این تلسکوپ فقط 16 سانتی متر درازا داشتولی قدرت آن به اندازه ی یک تلسکوپ شکستی 200 سانتی متری بود.

سال 1973 میلادی : رادیو تلسکوپ واقعی توسط گروتسابر ساخته شد.ولی برای مطالعه ی صداهایی که از آسمان می آمد یک دیش به قطر 9 متردر حیاط خانه اش کار گذاشت.

سال 1960 میلادی: ستاره شناسان رادیویی کوازار ها یا ستاره وش ها را کشف کردند.این اجرام حیرت انگیزدر فاصله ی بسیار دور (تا فاصله ی 15000 میلیون سال نوری)از ما قرار دارند.وسعت آن ها به اندازه ی بخشی از کهکشان راه شیری است و صدها بار روشن تر از کهکشان ما هستند.

سال 1967 میلادی: علامت هایی دور از انتظار و باور نکردنی در فضا توسط ستاره شناسان کمبریج انگلستان کشف شد.این علائم ناشناخته ار ستاره های نوترونی که با سرعت بسیار در گردش بود ندبه زمین می رسید.آن ها را تپ اختر نامیدند.یکی از ان ها در وسط سحابی خرچنگ درست در میان ابرنواختری که در سال1054 منفجر شد قرار دارد.

این وبلاگ بنا به درخواست جمع کثیری از علاقه مندان به این علم ساخته شد

علاقه مندانی که دوست داشتند تا با ستارگان آسمان آشنایی بیشتری داشته باشند.

من و دو همکارم امیدواریم تا بتوانیم شما را با بخشی از علم بی همتای نجوم و زیبایی های آن آشنا

سازیم

ـــــــــــــــــــــــــــــ

وبلاگ اصلی ما : علم نجوم علم روز دنیا

گالری وبلاگ ما :بهترین عکس نجومی روز

منتظر حضور گرم شما در این دو وبلاگ هستیم