سال 140 میلادی: بطلمیوس اهل اسکندریه هیئت بطلمیوسی را نوشت.وی تمام دانش مربوط به دنیای نجوم را در آن رساله به رشته تحریر در آورد.اودقیق ترین فهرست ستاره های زمان خویش را ارائه داد.

سال 1054 میلادی: ستاره شناسان چینی انفجار ابر نواختری را در پیکر فلکی گاو ثبت کردند.سحابی خرچنگ از بقایای آن رویداد است.

سال 1543 میلادی: کوپرنیک با اثبات اینکه زمین و سیارات دیگربه دور خورشید می گردندپایه های ستاره شناسی نوین را بنیان نهاد.

سال 1608 میلادی: مرد هلندی به نام هانس لیپرشی از قابلیت بزرگنمایی عدسی عینک برای ساخت اولین تلسکوپ استفاده کرد.سال بعد گالیله برای دیدن لکه های خورشید و قمر های مشتری و ستاره های راه شیری تلسکوپ ساخت خود را به کار گرفت.

سال 1671 میلادی: تلسکوپ های ابتدایی ، از نوع تلسکوپ های شکستی بودند.در اینسال نیوتن تلسکوپ بازتابی را اختراع کرد.اگرجه این تلسکوپ فقط 16 سانتی متر درازا داشتولی قدرت آن به اندازه ی یک تلسکوپ شکستی 200 سانتی متری بود.

سال 1973 میلادی : رادیو تلسکوپ واقعی توسط گروتسابر ساخته شد.ولی برای مطالعه ی صداهایی که از آسمان می آمد یک دیش به قطر 9 متردر حیاط خانه اش کار گذاشت.

سال 1960 میلادی: ستاره شناسان رادیویی کوازار ها یا ستاره وش ها را کشف کردند.این اجرام حیرت انگیزدر فاصله ی بسیار دور (تا فاصله ی 15000 میلیون سال نوری)از ما قرار دارند.وسعت آن ها به اندازه ی بخشی از کهکشان راه شیری است و صدها بار روشن تر از کهکشان ما هستند.

سال 1967 میلادی: علامت هایی دور از انتظار و باور نکردنی در فضا توسط ستاره شناسان کمبریج انگلستان کشف شد.این علائم ناشناخته ار ستاره های نوترونی که با سرعت بسیار در گردش بود ندبه زمین می رسید.آن ها را تپ اختر نامیدند.یکی از ان ها در وسط سحابی خرچنگ درست در میان ابرنواختری که در سال1054 منفجر شد قرار دارد.